Moğal’ların baskısı ve ağır verğilerinden aşırı derecede  sıkılan  Oğuz’ ların  Avşar  olarak  bilinen  Türkmen  boyları,  son  olarak yaşadıkları bölgelerden, ellerindeki tek sermeyeleri olan  develeri,  koyunları  ve  keçileri  ile  Asya  topraklarından  ayrılıp başka diyarlara gidip oralarda yaşamlarını istediği gibi serbestce sürdürmek amacıyla ayrıldılar. İlk durakları olan  Horasan  ve  çevre- sinde uzun yıllar yaşayan bu Avşar  topluluğu, oradada  huzurlarının  kaçması  üzerine  göç kararı  aldılar. XI. yüz  yılın  sonlarına doğru ilki olmak üzere Anadolu’ya Türk boyları akın akın göç etmeye başladı ve 13.yy. da da devam etti.

Anadolu ’ya  akın  eden, önü  arkası  kesilmeyen  Selçuklu  Türklerinin  içinde  her  boydan  topluluklar aşiretler  vardı. İşte  ikinci dönemde gelip daha önceden gelerek kendilerine yer, yurt,  bark  edinerek  yaşamlarını  sürdüren, aşiret  beylerine  ve  obasına komşu olan boylarda vardı. İkinci dönemdeki göçler ile gelen  Kutbeg   Avşarları  olarak  bilinen  boylardan  birisi de  bunların içindeydi  ve  Hamed  uşaklarıda  bu  Avşar  boylarındandır.

Hamed; Kuzey Suriye toprakları içerisinde Haleb bölgesindeki Tell - Zivan  ve  Tell  Şammar  bölgesinde  yaşarken,  oba  (aşiret ) içerisinde çok genç yaşlarda  olmasına  rağmen,  gücü  ve  yeteneğini  değerlendiren  aşiretin  ileri  gelenleri  tarafından  obanın başına  getirilen  bir  Türkmen  başı,  bir  oba  beyidir. Adından  kısa  zamanda  söz  ettiren   Hamed  Kutbeyi  Avşar çemaattın- dan  bir bey olup ; Hamed  ve  onun  aşiretine  yaşadıkları  o  yörelerde  Hamed  oğulları  manasında  Hamed  Uşağı  denilmiş.

Hamed ve uşakları 11. yüzyılların sonlarına doğru Anadolu’ya göç edip, önce Halep daha sonra Maraş  çevresinde  göçer  olarak yaşayan  Türkmen  boylarındandır.  Yaşadıkları  o  bölgelerde  Avşar’ lar  olarak  tanınırla r(bilinirler). Antakya,  Halep,  Gaziantep (Ayıntap) Elbistan çevresinde iki yüz  yıldan  fazla  yaşamışlar  ve  zaman  içerisinde yarı  yerleşik  olarak bir hayat sürdürerek o bölgede çok geniş toprak ve fazla nüfusa sahip olmuşlardır. Üç yüz yıla yakın bir zaman içinde  göçer olarak  yaşamlarını sürdü- ren Hamed uşakları ; yaşadıkları  yıllarda  bölğe  topraklarında hüküm süren, önce Eyübi’lerin (Arap’ların ) daha  sonra  Dulkadır  oğulları  Beyliği , Mısır’ daki   Memlük  Türk  Devleti  ve  Osmanlı  devletinin  idaresi  altında  yaşamışlardır. Bir  yaşam  tarzı  olan  göçerlerin, göçleri  esnasında  geçtikleri   bölgelerdeki,   bağ - bahçe  ve  ekili   tarlalara  verdikleri  zararları  önlemek amacı  ile Osmanlı  devletinin  bölgeye  gönderdikleri  vali  gibi devlet yöneticilerinin önlem  olarak,  çıkardıkları  iskân  yasaları  karşısında diğerleri gibi Hamed’in  uşakları  ve  torunlarıda  diğer Türkmen aşiretleri gibi yerleşmek zorunda kaldılar.

Burunören’de Hamed, Emir Hoca  ve  Göçer Alioğullarının  atası olan  Hamed’ in  dedelerinin 15. yy. da yerleşik  düzene geçtikleri görülmektedir. Hamed kardeşleri ve yakınları yer , yurt ve bark edindikten sonrada koyun keçi  gibi  küçük  baş  hayvan  sayısını azaltıp, develeri ile taşımacılık yapmaya başladılar. Emir Hoca  ve  Göçer Alioğullarının geçim  kaynağı böylece güneyden kuzeye develeri ile mal  taşımakla  ve  satmakla  başladı. Bu taşımacılık  aynı  zamanda  gelecek   yıllarda  Hamed  Uşakları' nın  yaşam- larını  sürdürüp,  tohumlarInI  yeşertecek  yerleri  ve yurtlarıda belirlemeye  yardımcı  oldu. Fakat Avrupa’da ve  Anadoludaki  hız- lı    değişim  ve  gelişmelere  uyum  sağlayamayan  halk  arasında,  idare  ve  yönetime  karşı toplumsal olayların  bir  türlü  sonu  gelmiyordu. Bu  aşiret mensubları  her ne kadar olayların içine girip, aktif  olarak  katılmamış olsalarda, olaylar onlarıda  etkile- mişti.

Anadolu’nun her tarafında ceryan eden olayları bastırmak için, Osman lı  yönetiminin  giriştiği katliamlar karşısında aynı kandan olan bu aşiretin insanlarınıda etkilemiştir. Dahası Anadolu’ya ilk gelip yerleşen Türkmen’ler  ile  sonradan göç gelenler arasında ihtilaflar çıkmıştır. Çeşitli nedenlerle başlayan ve başlatılan bu olaylardan biriside Burunören’deki  Emir’ler  sülâlesinin  ve çevre aşiret köylerin göç nedeni olarak gösterdiği  Kuğu  kızın  hikâyesidir.

Çevre  köylerdeki  aşiret  mensuplarınında  aynı  anlatım  ve  ifadelerine  göre  yönetim  bakımından Osmanlı devletine bağlı olan Halep Hamovası’nda, başka bir aşiret beyinin çok güzel bir kızı varmış. Bu kızla evlenmek isteyen gençler arasında çıkan kavga kısa zamanda büyüyüp genişlemiş. Kavgaya büyüklerinde girmesiyle silahlar çekilmiş  ve  Kuğu kız için çıkan çatışmada bir kaç kişi  silahla  vurularak  öldürülmüş. ( Kaynak  kişiler : Burunören’den  Zülfikar Doğan  ve  Karpınar  köyünden  Bekir  Efendinin anlatımı ) Ölen hanği taraftan bilinmez ama bugün köye ilk  gelip  yerleşen  Emir’ler sülâlesi ve aşirettin diğer mensupları çareyi orayı terk etmekte  bulmuş.  Çatışmaya  katılan  Avşar aşireti  yüzlerce  koyunları, malları ve develeriyle Halep’den göç etmişler.

Yaşadıkları bölğede Hamed uşağı olarak bilinen Göçer Ali oğulları  ile kardeşi  Emir Hoca  karısı ve üç  oğlu  ile  diğer  sülâlelerle beraber Gaziantep üzerinden Maraş’a oradanda  konup  göçerek  Kayseri  il  sınırlarına  girer. Geçtikleri  yerlerde  konaklayarak ilerleyen Avşar - Türkmen aşiretinden olan bu aile, beraber göç ettikleri diğer sülâlelerden aileler ile beraber  göçün  kış  mevsi- mine rastlamasından dolayı, göç Karahıdırlı denilen köye  gelip  yerleşmişler ve  40 ile 70 yıl kadar orada  yaşamışlar. Fakat bazı nedenlerden  dolayı   oradaki  Avşarlarla  araları  açılması  üzerine  barınamayan  Hamed  Uşakları  bir  ilkbahar  sabahı  oradan  hareket  edip, bugün kü  Burunören  köyü  topraklarına  gelir  ve  yerleşirler. Aşiretten  bazı  aileler  o  zamanlar  tamamen  boş  olan  bugün  aşiretler dediğimiz ; çevre  köylere yerleşirken,  Emir Hoca,  kardeşi  Göçer Ali  ile  Burunören’e  yerleşmek  için  ilk  kazmayı  1720 li  yıllarda  oğullarından  Emir Ali  (Mahmut’lar  sülalesinin  atası) - Hamed ( Hamed’ler  sülalesinin  atası) – Maça İbrahim  (Mayıl’ların  ve  Küçük  İsmail’in sülalesinin atası) ile beraber vurmuşlar.

Develerinin yemesi için Kızılırmak yatağındaki alabildiğine büyüyen  yılğın  ağaçlarını, boş  kullanılmayan  uçsuz  bucaksız  tarla- lardaki kanğal ve kertivan dikenlerinin hevesine, içmek için suyu olmamasına rağmen Burunören  köyünü  diğer  çevre  köylere nazaran yerleşmek için en uygun yer olarak  seçen  Emir  Hoca ve  kardeşi  Ali  ilk  yıllarda  göçer  yaşamayı  dener. Fakat  daha sonraki yıllarda kendisi için ev, sürü koyunları için ağıl ve malları için büyük ahırlar ile develerin barınması  için  develikler  yapa- rak yerleşmişler. Bu sülâleden Hamed’in oğlarından Ali’nin adı Antakya ve Gaziantep iline bağlı  Kilis’in köylerinde Göçer Alioğul- ları   olarak   tanınırken, diğer oğlu  Emir  Burunören’e  yerleştikten  sonra Emir’ler olarak  tanınmış ve yaşadıkları yerlerde, birer sülâle oluşturmuşlardır..

Hamed diye  bilinen  ve  bu  sülâleye adı verilen asıl kişinin, kaç kardeşi olduğu kesin olarak bilinmemekle beraber, Burunören’e kadar gelip  adını  duyuran  iki  oğlundan  biri  olan  Emir  adındaki,  Emir  Hoca  adı  ile  tanınan  oğlu  ve yine kendi adı ile tanınan Hamed’ dir. Bizce tanınmayan diğer evlatları büyük bir ihtimalle, bu göçte ayrı  olarak  başka  yörelere  gidip  yerleşmiş, oralarda yaşamlarını  sürdürürlerken,  Burunören  köyü  gibi  örenler  üzerine  başka köylerin ilk temellerini  atan  sülâleler  olmuşlardır. Burunören   köyüne  ilk  yerleşen  Hamed  Uşaklarından  Emir  Hoca  ve  göçer  Ali  oğullarıdır. Onları   takiben   güneydoğudan  beraberce göç edip  gelen  ve önce Karpınar köyüne  yerleşip  daha  sonra  Burunören’e  gelen  Abdil  ve  Topaloğulları  (Bugün  köyde Kara- musalar ve  Çorum lu’lar olarak bilinen )  diye  bilinen aynı  sülâleden  iki  aileyle  Hamdi oğulları gelip yerleşmiştir.

Onlardan başka aslen Erzurum'lu olup önce Emlek bölğesindeki  Alakilise  köyüne  oradan Burunören  köyüne  gelip  uzun  yıllar yaşamış olup; ( eski tapu kayıtlarında (Hicri1315 - Mildi 1897  tarihinde) adı  Alakilise  kariyesinden  Erzurum' lu  Hasan ağa zade Rahim ağa) Rehim ağa denilen bir kişinin varlığı ortaya çıkmaktadır. Bu şahısın aynı zamanda bugün Burunören'lilerin Değirmen ocağı dedikleri yerde bir değirmeni varmış. Bu kişi orada  değirmencilik  yaptığı  veya  yaptırdığı bu  nedenle de  o  mıntıkaya değirmen ocağı denilmiştir. Killik de denilen yerdeki bir çok  tarla  onun  tapulu  malı olarak görülmektedir. Konalğa denilen yere ve  Kesdoğan (Sarıoğlan)  suyunun  aktığı  o  yerde değirmen olması ve Yahyalı Burunören  ve  diğer  bazı  köylerden  getirdikleri buğdayların burada üğütüldüğü bir gerçek.

1800 lü yılların  ilk başlarında  köye sonradan göç gelen  Oğuz'ların  Bayat boyuna bağlı  Ağcalu  cemaatından  bir kaç aile  önce  İğdeli  köyüne  oradan da göçerek  Burunviran köyüne gelip  yerleşmişlerdir. Burunören'de  büyük bir sülale oluşturan bu sülale  Ağcalılar olarak bilinmektedir. 

Diğer taraftan  köye 1918  yılında gelen  Arif  İnce'de   bugün aile ve nüfüs bakımdan köyde  çoğunluk oluşturmaktadır.  

Hamed Uşaklarından Emir’in (Emir Hoca) Burunören’de yaşayan insanların  atası  ve  dedesi  olan  üç oğlu oldugu bilinmektedir. Köye ilk  yerleşen  köy halkı  onların  torunlarıdır. Köydeki  bir takım  insanlar kendi dedelerini asıl, soylu veya köye ilk önce gelip kazma vuran, diğerlerini sonradan gelenler olarak niteleyip tanımlaya  dursunlar; bu insanların köyde Abdiloğulları ve Topaloğul- ları ( Karamusa’ lar ve Çorum’lular ) haricindeki sülaleden olan kimselerin aynı babadan aynı anadan olan oğulları olduğu gayet açıktır.

1 - GÖÇER ALİ SÜLALESİ :

2 - HAMEDLER SÜLALESİ :

3 - MAÇA OĞULLARI :

KÖYE SONRADAN GELİP YERLEŞEN SÜLALELER :

EVLİLİK NEDENİYLE  SONRADAN  GELİP  YERLEŞENLER : Bunlar;

Bunların haricinde başka köylerden gelip evlenerek iç güveği olarak Burunören’e yerleşip kalan ve büyük nüfusa sahip olan sülâlalerde vardır. Bunlar ;

<< BAŞA DÖN >>