|
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
tutup, Halil Tunç’un sırtına vurur. Bu vurma ile Hanifi ustasının yaprak yapılı sazı param parça olur ve
kendisi- de bir daha öğrenmek için yanına gidemez. Aklındaki iyi
bir saz alıp o zaman odalarda çalıp, kendi türkü ve bestelerini söylemek olmuş Halil Tunç’un hayalinde yatan. Ama
düşündüğü gibi olmaz. Bunun üzerine şiirler yazmaya başlar. Kendi kendine. Halil Tunç şiirlerini genellikle ayrılık ve hasretlik üzerine
yazdığı görülmekte- dir. GEL GAYRİ Aylar geçti yavrularım gelmiyor, Nazlı yarim gurbet elde ah çeker Zalim felek hiç halimden bilmiyor Bağlar gazel döktü, güller yas çeker, Uzadı yollarım gözüm görmüyor Varacagım ama yollar çok çeker Varamıyorum nazlı yarim gel gayri. Varamıyorum Nazlı yarim gel gayri. Sen gideli dostlar bize gelmiyor Halil Tunç ağlarım gurbet ellerde Gözlerim ağlıyor, yüzüm gülmüyor Yavrularım gelmedi gözüm yollarda Mektuplar yazıyorum cevap vermiyor Bülbülün feryadı gonca güllerde Varamıyorum nazlı yarim gel gayri. Varamıyorum nazlı yarim gel gayri. TURNALAR Turnam sökün etti Urum elinden Bolu Dağını geçince Kızılcıhamam Istanbul boğazından İzmit gölünden, Güzelleri boldur kaşları keman, Adapazarı’dan Bolu Dağından Sizinde muradınızı versin yaradan Yare benden selam söyleyin turnalar. Yare benden selam söyleyin turnalar. |
|
||||||||||||||||||||||||
